ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ

Gautam Buddha

ਅਜੇ ਤੋਂ ਢਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਿਧਾਰਥ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਅਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪ੍ਰਿੰਸ ਸਿਧਾਰਥ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਕ ਰਾਤ ਉਹ ਮਹਿਲ ਛੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਤਨੀ ਯਸ਼ੋਧਰਾ ਅਤੇ ਬੇਟੇ ਰਾਹੁਲ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।

ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਜਦੋਂ ਸਿਧਾਰਥ ਇਕ ਵੱਡੇ ਪੀਪਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਬੁੱਧ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ – ਬਹੁਤ ਸੂਝਵਾਨ ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਸਿਖਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਸੁੱਖ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਉਸਦੇ ਚੇਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ‘ਬੁੱਧ ਧਰਮ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਫਿਰ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚੀਨ, ਜਾਪਾਨ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ, ਤਿੱਬਤ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ। ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬੁੱਧ ਦੀ ਅੱਸੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਈ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਸਟੂਪਾਂ ਬਣੀਆਂ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।