ਕਿਸਾਨ

Farmers

ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਠੋਰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਹੋਵੇ, ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ ਇਸ ਦੀ ਫਸਲ ‘ਤੇ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਤੀਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਵੀਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੇ ਕਿਸਾਨੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨ ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾ। ਬਣਾਉਣ ਲਈ ‘ਸਾਧਨ’ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਿਸਾਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਵਿਆਜ਼ ‘ਤੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੇਅਰੀ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀਆਂ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਭਾਅ ਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਬੀਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਨਾਜ, ਫਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਨਅਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖਿਆਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਮੀਰੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਅਮੀਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤਕ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਸਰਬੋਤਮ ਸਕੂਲ ਬਣਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮੁਫਤ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸਾਨ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ ਉਦੋਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਸੋਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਸਚਮੁੱਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਸਾਨ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।