ਪਿਕਨਿਕ

Picnic

ਇੱਕ ਖੁਸ਼ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਕਨਿਕ ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮਾਰਚ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਸੀ। ਠੰਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਤੈਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮੌਸਮ ਸੀ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਬੁੱਧ ਜੈਯੰਤੀ ਪਾਰਕ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਰਾਹੀਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸਨੈਕਸ ਲਿਆਏ।

ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ 10 ਵਜੇ ਪਾਰਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। ਅਨਿਲ ਦਾ ਆਪਣਾ ਗਿਟਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁਰੇਂਦਰ ਦਾ ਆਪਣਾ ਡ੍ਰਮ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਰ ਵੀ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸੀ। ਨਰਿੰਦਰ ਆਪਣਾ ਰੇਡੀਓ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੁਰੀਲਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਰਕ ਵਿਚ ਸੈਰ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਿਕਨਿਕ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੰਗੀਨ ਫੁੱਲ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਫੋਟੋਆਂ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ। ਖਾਣਾ ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਵਾਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਟਕਲੇ ਅਤੇ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਲੜੀ ਉਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸੁਰੇਂਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਨਿਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੁਟਕਲੇ ਸੁਣਾਏ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਨਰਿੰਦਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਠੰਡੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਕੌੜੇ ਖਾਧੇ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਨੇੜਲੇ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਖਰੀਦਿਆ। ਉਸ ਵਕਤ ਚਾਰ ਵਜੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਭਰੀ ਅਤੇ ਬੱਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੱਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਬੱਸ ਵਿਚ ਵੀ ਅਸੀਂ ਚੁਟਕਲੇ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਥੱਕਿਆ ਵੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਥੱਕ ਗਿਆ ਪਰ ਖੁਸ਼।