ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਨਵਰ ਟਾਈਗਰ

National Animal Tiger 

ਟਾਈਗਰ ਇਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਨਵਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬੇਰਹਿਮ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰ ਕੋਈ ਡਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਦੂਰੀ ਲਈ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ – ਗਾਂ, ਮਿਰਗੀ, ਬੱਕਰੀ, ਖਰਗੋਸ਼ (ਕਈ ਵਾਰ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ) ਆਦਿ ਖੂਨ ਅਤੇ ਮੀਟ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ।  ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਗਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਟਾਈਗਰ ਤਾਕਤ, ਸੁਹਜ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚੁਸਤੀ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।  ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਲ ਬਾਘ ਦੀ ਅੱਧੀ ਆਬਾਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ।  “ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਟਾਈਗਰ” ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 1973 ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਬਾਘ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨੂੰ ਰਾਇਲ ਬੰਗਾਲ ਟਾਈਗਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟਾਈਗਰ (ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ) ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਟਾਈਗਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਬਾਘਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧੀ ਹੈ। 1993 ਵਿੱਚ ਟਾਈਗਰ ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਾਈਗਰ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 3,750 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਟਾਈਗਰ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 23 ਬਚਾਅ ਕੇਂਦਰ (33,406 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ) ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।