ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ

Rashtriya Ekta

ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਹੈ: ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਲਿਖਦੇ ਹਨ- “ਪੰਛੀ ਵੀ ਤ੍ਰੇਲ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਕ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮਹਿਨਾ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ” ਏਕਤਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।  ਵਿਖਾਰਵਾ ਜਾਂ ਵਿਛੋੜਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ‘ਏਕਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਦੀ ਹੈ’।

ਏਕਤਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੌਮ ਲਈ ਏਕਤਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਹੀ ਸੀਮੈਂਟ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ-ਸਿੱਖ ਜਾਂ ਹਿੰਦੂ-ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਪਾ ਕੇ ਇਸ ਸੀਮੈਂਟ ਨੂੰ ਉਖਾੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਿਚ ਫਰਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਭਾਰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ, ‘ਇੰਡੀਅਨਤਾ’ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨਾ ਪਿਆ।

ਏਕਤਾ ਦੇ ਵਿਘਨਕਾਰੀ ਤੱਤ: ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਭਾਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਾਂਤ, ਰੰਗ, ਰੂਪ, ਭੋਜਨ, ਜੀਵਣ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਏਨੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਖੇਤਰੀਵਾਦ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਪੰਜਾਬ, ਨਾਗਾਲੈਂਡ।, ਗੋਰਖਾਲੈਂਡ ਆਦਿ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਹਿੰਦੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਝਗੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਅੰਤਰ ਹੈ।  ਕਿਤੇ ਕਿਸੇ ਮੰਦਰ-ਮਸਜਿਦ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਹੈ।

ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ: ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੇ ਅਸਲ ਦੋਸ਼ੀ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਤ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਭਾਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਾਂਤ, ਪੱਛੜੇ-ਅਗਾਂਹ, ਸਵਰਗ-ਅਤੇ-ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਮ’ ਤੇ ਆਪਣਾ ਵੋਟ-ਬੈਂਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤੋੜਦੇ ਹਨ।

ਏਕਤਾ ਦੇ ਤੱਤ: ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਏਕਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।  ਰਾਮ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਇਕ ਹਨ, ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਕ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਨਾਮ’ ਤੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਗਾਂਧੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਸ਼ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਇਕ ਪੂਰਾ ਭਾਰਤ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਕੇਰਲਾਈਟ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕੇਰਲ ਲੋਕ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹਨ। ਜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਭੂਚਾਲ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਕਾਹਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਮਰਨਾਥ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਿੰਦੂ ਗੁਆਂ । ੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਤਕਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਕੋ ਕਾਨੂੰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।  ਅੰਤਰ ਜਾਤੀ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।  ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਨੋਕਰਾਂ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।  ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।  ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਖਬਾਰਾਂ, ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ, ਫਿਲਮਾਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਰਜ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।