ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ

Our Festivals

ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿਭਿੰਨ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਦੇਸ਼ ਹੈ. ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ.

ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਵੱਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਮਿਤੀ, ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਨਾ ਹੋਵੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਏਕਤਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਕਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿੰਜਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਪੱਛਮੀ ਜਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਸਲੀ ਅੰਤਰ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਕਰਵਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਕੁਝ ਤਿਉਹਾਰ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਿੱਥੇ ਹੋਲੀ, ਦੁਸਹਿਰਾ, ਦੀਵਾਲੀ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਖੇਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਬਿਹਾਰ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦਾ ਪੋਂਗਲ, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਜਾਂ ਆਯੋਜਨ ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸੰਕਲਪ ਕੀ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕੀ ਹਾਂ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਯੋਜਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਜਾਪਦਾ ਹੈ.

ਰੱਖੜੀ, ਰੱਖੜੀ, ਸਲੋਨੀ ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ਰਵਣ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਤਿਕੋਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਭਰਾ ਅਤੇ ਭੈਣ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਦੁਸ਼ਹਿਰੇ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦੀਪਵਾਲੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰ ‘ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਚਿਤਮਾਸ ਦਾ ਹੋਲੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਬਸੰਤ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੇਲਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ, ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਹੋਲੀ ਦੀ ਭੀੜ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਕਹਾਣੀ ਖੁਦ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਆਮਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁ-ਆਯਾਮੀ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਕੌਮੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਮੁਸਲਿਮ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿਚ ਈਦ ਮੁਹਰਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਆਪਸੀ ਮੇਲ -ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਦਾ ਗੀਤ ਬਹੁਤ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਸਾਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦਾ ਸਥਾਨਕ ਤਿਉਹਾਰ ਪੋਂਗਲ, ਜੋ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ. ਇਹ ਕੱਟਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੇਰਲ ਦਾ ਓਨਮ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਸ਼ਸ਼ਯਮਾਲਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਰੱਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਨਨਾਥ ਜੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ.

ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਤਿਉਹਾਰ ਬੈਜਨਾਥ ਧਾਮ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਜਿੱਥੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿਸਾਖੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਕ ਭੰਗੜਾ ਨਾਚ ਗੀਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗੰਗੌਰ ਅਤੇ ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ.

ਇਹ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੇ ਬਾਨੀ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਵਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਨ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਬਰਸੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਕੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਤਰੀਕਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਵੀਰ ਜਯੰਤੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਮਹਾਂਵੀਰ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਪੁੰਨਿਆ ਤਿਥੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁੱਧ ਜਯੰਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬੁੱਧ ਨਿਰਵਾਣ ਦਿਵਸ ਵੀ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੂਜੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਸਾਨੂੰ ਸਦਭਾਵਨਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਏਕਤਾ, ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੱਭਿਅਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ.