ਮੇਰਾ ਸ਼ੌਕ

My Hobby

ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ੌਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਬਾਗਬਾਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੌਕ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਕਮ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੈਸੇ ਜਾਂ ਰਹਿਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਮੁਫਤ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਟੈਂਪਾਂ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਸੋਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਟੈਂਪਾਂ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਨ ਜੋ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੌਕ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੰਜਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੇ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਹਨ। ਇਹ ਅਮਰੀਕਾ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਜਰਮਨੀ, ਰੂਸ, ਚੀਨ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ, ਨੇਪਾਲ, ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰ ਹਨ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਟੈਂਪਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਦੀ ਬਦਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਅਮਰੀਕਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਭੇਜਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਹਨ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਭੂਗੋਲ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਝਲਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮੁਫਤ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੇਬਾਂ ਦੇ ਪੈਸੇ ਸਟੈਂਪਾਂ ਖਰੀਦਣ ਵਿਚ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਇਸ ਸ਼ੌਕ ਨੂੰ ਫਿਲਟੇਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ। ਇੱਕ ਫਿਲਲੇਟਿਸਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਿਲੈਟੇਲਿਸਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।