ਏਕਤਾ

Ekta

ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਅਥਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।  ਏਕਤਾ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।  ਇਹ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਏਕਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।  ਏਕਤਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਭਾਰਤ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ਼ ਹੈ।  ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਅਤਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਉਭਾਰ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।  ਭਾਰਤ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ।  ਭੌਤਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਸ਼ਾ, ਧਰਮ, ਰੰਗ, ਰੂਪ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਅੰਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਭਾਰਤ ਇਕ ਸੁਤੰਤਰ ਸੰਗਠਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ।

ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।  ਇਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਵੀ ਇਕ ਧਾਗਾ ਤੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਥੀ ਇੱਕੋ ਧਾਗੇ ਦੀ ਬਣੀ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।  ਏਂਟੀ ਏਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਉਦਾਹਰਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਉਹ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਸ਼ਹਿਦ-ਮੱਖੀ ਵੀ ਸ਼ਹਿਦ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਅਸਹਿਯੋਗ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕੌਮ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਏਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਂ ਪਾਰਟੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਚੱਲ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਏਕਤਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਲੁੱਟਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ।

ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਏਕਤਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।  ਅੱਜ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹਾਂ।  ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਹਾਂ।  ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਾਡੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ।  ਇਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਵੈਮਾਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਸਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।  ਸਾਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣਾ ਹੈ।  ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਖਿਲ ਹਿੰਦ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫਿਰਕੂ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲੇ।

ਅੱਜ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਵਾਰਥ ਲਈ ਭਾਸ਼ਾ, ਜਾਤ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।  ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਲਾ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਵਾਰਥ ਅਤੇ ਧੜੇਬੰਦੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।